Ik ben het meer dan zat mezelf te verantwoorden tegenover chefs internetredactie, sitebeheerders, helpdeskmedewerkers en andere despoten van een zelf verzonnen virtueel keizerrijk, die onder het mom van goed fatsoen een ware gedachteterreur uitoefenen.

Zo mocht ik de afgelopen dagen vernemen van een heus medewerkertje helpdesk van web-log.nl. Het typetje wond er geen doekjes om en schreef in slecht Nederlands: ‘geen geruzie meer, anders wij jou verwijderen.’ Er vlogen wat mailtjes over en weer, waarbij vooral de klager gelijk kreeg. Right. Ik zocht ruzie? Ik gaf antwoord aan een boer in Friesland, die in het internet de mogelijkheid ziet zichzelf uit de klei omhoog te worstelen en zijn pathetische meninkjes de wereld in te gooien.

Ik blog hier niet meer. Omdat ik het toch niet kan laten Meneer Helpdesk een slag voor het door goed fatsoen misvormde hoofd te geven en hem een reden te geven mij te verwijderen. Ik heb wat beters te doen dan idioten van een helpdesk te woord te staan.

U gaat mij missen, denkt u? Vanaf nu exclusief op Lucas de Linkse Lul.

Grutte Pier slaat terug. Althans, dat zegt hij. Als ik de links naar zijn site weghaal van mijn blog, is onze dwerg bereid de toevoeging schijtzak aan mijn adres van zijn te verwijderen en klaagt hij mij niet aan wegens smaad. Ik heb de normen van goed fatsoen in zijn ogen dan ook ruimschoots overschreden, door hem leugenaar te noemen.

Een aardig voorstel van onze vermakelijke dwerg. Over mijn teksten valt niet te onderhandelen. Zoals ik het ook volhoud dat Grutte Pier een leugenaar is. En een dwerg. En dat ik inmiddels twijfel aan zijn verstandelijke vermogens. Bloggers zijn rare mensen, las ik onlangs op een andere site. Grutte Pier bewijst deze stelling.

Ter afsluiting, nog een linkje.

Vandaag begon zalig. Vriendinlief en ik kochten gisteren een nieuw bed. Het gaf wat toestanden om het monster naar boven te sjouwen, maar dat mocht de pret niet drukken. Zelden ontwaakten we zo vredig en uitgerust, om vanaf bed kennis te nemen van het feit dat Ajax alweer verloren had. En dat is tijdens het genot van een sigaret en een koffie een aardig begin van de dag.

Bij het openen van de mail bleek dat Chef Bogaerts des Volkskrants het fatsoen wel degelijk in zich heeft en onze dwerg Grutte Pier een standje gaf, zodat de vermaledijde reactie uit mijn naam spoedig verdwenen was van de site. Bogaerts was zelfs niet te beroerd om aandacht in zijn column te besteden aan het fatsoenlijk reageren.

Grutte Pier zint inmiddels op wraak en heeft zijn maatregelen genomen. Ik vraag me af of de man beseft dat je ballen moet hebben om een reus aan te pakken.

Het was al met al weer vermakelijk.

Update: waaraan ik nog wil toevoegen dat onze dwerg Grutte Pier zijn weblog heeft dichtgegooid omdat, om met zijn worden te spreken, deze schijtbak hem er toe gedwongen heeft. Ik dacht het al: met echte dwergen is het makkelijk werpen.

En daar hebben we hem, de mail aan Grutte Pier

Geachte heer, mevrouw,

“Robert Engel 25 november 2005 03:02
Tsja….

Als je kotst kun je twee keer eten…

Niet lekker, maar ja gewoonte…”

In afwachting van uw antwoord, en met allervriendelijkste groet,
Robert Engel

update:Stoere man Grutte Pier heeft het fake bericht onder zijn weblog verwijderd. Dit alles pas na tussenkomst van chef G.J. Bogaerts, die er ook nog wat ruimte aan besteedde in zijn redactionele commentaar. Rest de vraag waarom Grutte Pier de berichten na twee mails van mij nog niet veranderde en nu met een ‘ich hab es nicht gewust’ reactie op de proppen komt. Het was in elk geval vermakelijk om te zien wat de negatieve invloed van niveauloze dwergen met een weblog doet.

Het dweperige knuffelclubje van het Volkskrantweblog heeft een nieuwe hobby: Reageren onder een andere naam.

Zo kwam ik mijn eigen naam tegen onder een blog van Grutte Pier en zag daar de naam van Bogaerts verschijnen. Ook Star Sign Leo’s naam werd misbruikt. Hoe ik dat zo zeker weet? Ikzelf heb niet gereageerd en ben ook weerwolf die af en toe in een andere gedaante verandert om zo nodig op dat blog te verschijnen, bovendien plaats ik altijd mijn emailadres. Bogaerts schrijft niet zo slecht als in de reactie, post niet anoniem en Leo opereert altijd met emailadres en kan bovendien beter dan dat.

Erg lollig bedacht van onze vriend Grutte Pier, die getuige zijn schrijfsels en gevoel voor humor over de niet te onderschatten wijsheid van een lilliputter met Korsakov beschikt.

Waarom reageren mensen, ik vermoed dat het Grutte Pier zelf is anoniem? Waarom reageren ze onder een andere naam? Doen ze een trieste poging mijn persoon, G.J. Bogaerts en SSl zwart te maken, om op die manier eigen roem te vergaren?

Wat nu? Eerst een mail aan Grutte Pier waarin ik hem vriendelijk verzoek mijn naam weg te halen. Doet hij het niet, dan verzoek ik chef gedachtepolitie Bogaerts actie te ondernemen. Een mens mag mij uitmaken voor Dutroux, van stalken beschuldigen en weet ik wat men allemaal kraait, maar van mijn naam blijft men af. Er zijn oorlogen om minder begonnen.

Het Rotterdamse Gemeenteraadslid Abrim Bourzik ondernam met de Gemeenteraadsverkiezingen van 2006 in het achterhoofd een heuse studiereis naar het Verre Oosten en kwam terug met intelligente inzichten, waardoor de oplossing van het integratieprobleem een stuk dichterbij komt.

“Ik liep door de Arabische woestijn en tot mijn verbazing stond er plotseling een verkeersbord met een pijl naar Mekka. Fantastisch! Dat moeten we ook in Rotterdam hebben! Ik heb een kompas in mijn horloge, maar veel mensen hebben geen idee waar het oosten precies ligt. Rotterdam is toch voor iedereen die er woont? Als je dit doet, voelen moslims zich gewaardeerd.’

Een mooie gedachte, van de nijvere eenmansfractie, die de multiculturele samenleving een zet in de goede richting geeft. Dergelijke initiatieven ondersteun ik van harte. Zo pleitte ik vandaag nog op de site van die Linkse Lul voor de nodige studiefaciliteiten. Om de Moslim zich thuis te laten voelen in ons land steun ik Bourzik van harte en stel ik voor dat de Nederlandse vrouw vanaf nu een hoofddoekje draagt, op straat twee meter achter haar man gaat lopen en als maagd het huwelijk in gaat. Shoarmazaken moeten met onmiddellijke ingang worden verboden, evenals Christelijke scholen. Een sloopvergunning dient direct aangevraagd te worden voor alle kerken, zodat de bouw van Moskeeën van start kan. Het spreekt voor zich dat seksuele voorlichting definitief uit het lespakket gaat en dat homoseksualiteit langs rijkswege tot ziekte wordt verklaard.

Je kunt het de Moslims immers niet genoeg naar de zin maken.

Voor alle idioten op het Volkskrantblog heb ik slecht nieuws. Vanaf nu is het een stuk lastiger om anoniem te surfen, getuige een uitspraak van de Hoge Raad. En dat is jammer voor U, want vanaf nu zijn Uw namen op te vragen, achter welke schuilnaam U zich ook moge verbergen en van waar achter U Uw abjecte meninkjes als een bak stront over de wereld strooit.

Rombouts schreef zes kantjes om te onderbouwen dat ik een tot zelfmoord drijvende stalker ben en noemde mij Dutroux. Tijdrover schreef smadelijke teksten aan mijn adres. Jb (Jag Blog) smeedde een listig complot wat tot mijn verwijdering leidde en noemde mij anustoerist. Beus beledigde me keer op keer, met zijn Huizense degelijkheid. Dames en heren, kijkt U uit, past op Uw tellen, nu uw anonimiteit niet meer blijkt dan een in de lentezon oplossende mistflard. Ik weet U vanaf nu te vinden.

En Engel, zult U denken, die vermaledijde Engel dan? Kunnen we die niet pakken? Die postte al niet anoniem. Die verschuilt zich terecht achter de vrijheid van meningsuiting, met zijn goed onderbouwde kritieken, polemieken, sterke vondsten, charme, reacties en wat dies meer zij, die wars van smaad, laster of andere buiten de wet vallende gebruiken zijn. Enige literaire vrijheid mag immers in dit land, sinds ook de spandoeken weer zijn toegestaan.

Ik zie U spoedig, geachte Volkskrantbloggers.

Het wordt saai, maar dit was weer een dag.

Ik had geen enkele inspiratie tot zeiken, beledigen, aan de kaak stellen, knuffelen, nazi’tje afzeiken of wat dies meer zei. Kreeg nog wel een simpele column uit de vingers over ene Lul Rozenwater Paulo, die mijn baas blijkt te zijn bij Lucas de Linkse Lul en de wijsheid in pacht lijkt te hebben. Eens zien hoe lang ze het daar met mijn persoon uithouden.

Ondertussen pleurde ik een viertal Antillianen mijn zaak uit die bij binnenkomst wat al te gretig hun jatten in de pepermuntbak staken, vernam van het weeralarm en maakte eindelijk mijn huiswerk voor de schrijversworkshop af. Poeslief zal men het vinden, goed van stijl, met een aardig oog voor detail, genoeg vaart en meer dan voldoende zintuiglijke waarneming.

Ik ga slapen, naast mijn dame. Morgen moeten we om acht uur op. Midden in de nacht. Dat heeft zijn voordelen, want na de vroege afspraak hebben we meer dan tijd genoeg om een leuke spandoekactie op te zetten. Dat mag immers weer.

En ook vandaag was wee vermakelijk, ik val in herhalingen. Zo was het aardig de muizenissen van een spandoekenschrijver te volgen. Zoals het ook aardig was een plaagstootje aan een FOK blogger uit te delen. Informatief was het om eens wat verder in de volkskrant problematiek te duiken en de rol van een blogger te onderzoeken.

Om na dit alles weer te maken te krijgen met een heus oordeel. Voor de niet intimi: ik heb een vriendin. Die is bloedmooi, heeft gevoel voor humor, is erg intelligent en de enige die mij onder de duim houdt. Ze is ook nog eens zeventien jaar jonger dan ik, met haar bijna vierentwintig lentes. We houden van elkaar, dat kan gebeuren in een mensenleven. Je krijgt echter te maken met oordelen. Schaamteloze vragen.

‘Is dat je vriendin?’
‘Ja.’
‘Apart.’
‘Apart? Waarom?’
‘Het zijn mijn zaken niet, maar ik wilde het even weten.’

Een andere vorm van vrijheid van meningsuiting, maar niet minder belangrijk. Je kunt per slot van rekening maar weten met welke idioten je te maken hebt.

En in die wetenschap ga ik naar die mooie meid. Morgen gezond weer op.

Ook Halsema zet zich in voor de strijd tegen het onfatsoen. Een fraai betoog, waarin ze oproept om met argumenten de strijd met haar aan te gaan. Op haar weblog wordt ze lastig gevallen door lieden van waarschijnlijk Nieuw Rechts, LPF en andere dwergen van dubieuze aard als het om vrijheid van meningsuiting gaat. Immers, tegen de rechtsgeaarde lieden mag je niets zeggen, want demoniseren, terwijl ze zelf naar goeddunken een ander de huid volschelden. Ook met dergelijke lilliputters kun je niet voorzichtig genoeg zijn, maar dit terzijde.

Het ging vanavond om deze poster:

Lange tijd was over de tekst van Halsema deze afbeelding te zien. Afgelopen zaterdag beweerde een medewerker van Groen Links in Debat op 1 dat hij deze poster op zijn werkkamer liet hangen, totdat de rechter een uitspraak zou doen over het al dan niet wettelijk toegestane van de boodschap. Van de poster kun je wat vinden, van de actie van het Groen Links lid nog meer, feit blijft dat een onverlaat de poster vanavond op de site van Halsema projecteerde.

Rest de vraag: wie?